Blog

Door Lilian Peters, 5 juni, 2018 - 11:54

Gastvrijheid

We besteden zoveel tijd aan het wegpoetsen van ongewenste delen van onszelf. Onze boosheid, gierigheid, jaloezie, wreedheid of onze luiheid. Het is nog maar het topje van de ijsberg van alle zielenroerselen waar een mens zoal last van kan hebben. Vaak ook staan we klaar met een oordeel over deze mindere delen van onszelf: ze zijn ongewenst, ze mogen er niet zijn. En als ze er dan toch blijken te zijn, moeten we ze in ieder geval goed verborgen houden.
Onderdrukken is een vermoeiende  bezigheid, die zelden tot het gewenste resultaat leidt. Als je geluk hebt komt het onderdrukte dubbel zo krachtig weer naar boven. Als je pech hebt, wordt je ziek.

Deze delen zijn onze schaduwdelen en ze horen net zozeer bij ons als bijvoorbeeld onze vriendelijkheid, zorgzaamheid en gastvrijheid. We weten inmiddels hoe belangrijk het is om deze donkere innerlijke delen te ‘zien’ en te accepteren als een deel van ons.

Over gastvrijheid gesproken. Misschien kunnen we ons innerlijke huis voortaan niet alleen openstellen voor onze mooie kanten, maar ook onze mindere kanten welkom heten. Misschien kunnen we ze zelfs wel een feestmaal voorzetten. Het lijkt me in ieder geval niet saai aan tafel.

Door onszelf in al zijn volledigheid te kennen en te accepteren, houden we onszelf gezond. Bovendien zal het scherpe kantje van onze duisternis erdoor verdwijnen.
De Soefi-dichter en mysticus Rumi doorzag al eeuwen geleden hoe dit proces bij mensen werkt. Hij schreef er een prachtig gedicht over. Een gedicht dat niets aan waarde en waarheid heeft ingeboet. Veel is er niet veranderd in de herberg van het mens-zijn.
 

De Herberg

Dit mens zijn is een soort herberg,
elke ochtend weer een nieuw bezoek. 

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid.
Een flits van inzicht komt
als een onwelkome gast.

Verwelkom ze, ontvang ze allemaal gastvrij.
Zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt,
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

Behandel toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen,
om plaats te maken voor extase. 

De donkere gedachte, schaamte, het venijn.
Ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt.
De hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd,
om jou als raadgever te dienen.

 

Lilian Peters is klassiek homeopaat en redacteur van HM

https://www.linkedin.com/in/lilian-peters-a1b3885/