Wat is homeopathie

Wat is homeopathie

Homeopathie is een geneeskunde waarbij het zelfherstellend vermogen van het lichaam geprikkeld en geactiveerd wordt. Het principe van homeopathische geneeskunde is dat iemand van een aandoening of ziekte kan worden genezen, door het toedienen van een homeopathisch geneesmiddel, dat bij een gezond mens dezelfde symptomen oproept als de betreffende aandoening of ziekte.

Homeopathie is een holistische geneeswijze, wat betekent dat de mens als geheel centraal staat. Als lichaam en geest niet in evenwicht zijn, kan een mens kwalen krijgen of ziek worden. Het belang is dan ook om niet alleen de symptomen te onderdrukken, maar het evenwicht te herstellen.

Homeopathische geneesmiddelen zijn mild, veilig en onschadelijk voor lever en nieren. Ze vormen geen belasting voor het milieu en worden niet op dieren getest. Daarmee is homeopathie een zeer duurzame en natuurlijke geneeswijze die goed is voor mens, dier en milieu.

Bekijk hier onze videopagina met diverse video's over de werking van homeopathie.

 

Samuel Hahnemann: Het gelijke met het gelijkende genezen

De grondlegger van de homeopathie is de Duitse arts en scheikundige Samuel Friedrich Christian Hahnemann (1755-1843). Hij introduceerde voor het eerst de naam ‘homeopathie’, afgeleid van de Griekse woorden ‘homoios’ (gelijksoortig) en ‘pathos’ (lijden). In 1796 formuleerde hij het gelijksoortigheidsprincipe, ook wel de similiawet genoemd. Dit principe houdt in dat iemand van een ziekte kan worden genezen door het toedienen van een zeer kleine hoeveelheid stof die bij een gezond mens dezelfde symptomen oproept als de betreffende ziekte. Hoe dat kan?

hahnemann_0.jpg

Uit hedendaags celonderzoek aan de Universiteit van Utrecht* is gebleken dat een kleine dosis van een giftige stof het zelfherstellend vermogen van de cel (stimulering van verschillende specifieke hersteleiwitten) kan verhogen. Uit dat onderzoek bleek dat  hoe meer die kleine dosis van de gebruikte stof op de oorspronkelijke stof lijkt die schade aan de cel had aangebracht, hoe duidelijker dit effect was. Bij een kleine dosis van een heel andere giftige stof dan de oorspronkelijke stof die was uitgetest, trad dit effect niet op. We kunnen dus stellen dat in hedendaags wetenschappelijk fundamenteel onderzoek het similiaprincipe, zoals door Hahnemann geformuleerd, op celniveau is aangetoond.

Hahnemann is dan wel de grondlegger van de homeopathie zoals wij die nu kennen, maar de oorsprong van de homeopathische geneeswijze gaat veel verder terug. De Griekse arts en natuurfilosoof Empedokles, die leefde in de vijfde eeuw voor Christus, was bekend met het idee dat het gelijksoortige door het gelijksoortige genezen kan worden. De Griekse geleerde Hippocrates (460-359 voor Christus) gebruikte ook het gelijksoortigheidsprincipe: ‘similia similibus curentur’ (het gelijke met het gelijkende genezen). Hippocrates is de grondlegger van de hedendaagse artsenij en nog steeds leggen alle artsen ter wereld een eed af gebaseerd op zijn uitgangspunten. De Zwitserse arts-alchemist Paracelsus (1493-1541) onderkende eveneens dat ziekteverschijnselen door een vergiftiging met een kleine hoeveelheid van het gelijke vergif konden verdwijnen. Paracelsus gebruikte zijn verworven kennis door mineralen en plantenextracten in de geneeskunde toe te passen.

* R. Van Wijk en F.A.C. Wiegant. ‘Postconditioning hormesis and the homeopathic similia principle: molecular aspects’. In: Human and Experimental Toxicology (2010).

 

Homeopathische geneesmiddelen

aangekocht8910655_m-uitsnede.jpgHet basismateriaal van homeopathische geneesmiddelen kan bestaan uit planten of stoffen die een minerale of dierlijke oorsprong hebben. Alle middelen zijn op hun werkzaamheid getest op mensen, niet op dieren. Meestal kunnen homeopathische geneesmiddelen naast andere, reguliere geneesmiddelen gebruikt worden. Afhankelijk van het behandelplan kan het zijn dat het gebruik van reguliere medicijnen verlaagd of gestopt kan worden. Hierover kan alleen je behandelaar een uitspraak doen. Het is belangrijk dat je met je arts of klassiek homeopaat spreekt  over je zorgprogramma en medicijngebruik, waardoor de behandelaar volledig op de hoogte is.

Zelfzorgmiddelen

Zelfmedicatie in de homeopathie is het behandelen van niet ernstige aandoeningen en klachten zoals bijvoorbeeld verkoudheid, kneuzingen of lichte huidbeschadigingen. Indien zelfmedicatie na korte tijd geen effect heeft, adviseren wij je een arts (voor homeopathie) of klassiek homeopaat te consulteren. Lees van zelfzorgmiddelen altijd de bijsluiter. 

Bereiding van homeopathische geneesmiddelen

Uit het basismateriaal (van plantaardige, dierlijke of minerale oorsprong) wordt eerst een oertinctuur bereid. Deze wordt vervolgens gepotentieerd, dat wil zeggen: volgens een bepaalde methode verdund en geschud. Potentiëren gebeurt in stappen van 1 op 10 (D-potenties), 1 op 100 (C- of K-potenties) of 1 op 50.000 (LM- of Q-potenties). Achter de Latijnse naam van het geneesmiddel staat de verdunning, bijvoorbeeld Arnica D3.

Homeopathische geneesmiddelen worden in druppel-, korrel- of tabletvorm gegeven. Melksuikerkorrels (granuli) of melksuikertabletten worden daartoe in de gepotentieerde, geneeskrachtige vloeistof gedrenkt. Homeopathische druppels bevatten 50% alcohol en zijn minder geschikt voor inname door kinderen. 

Houdbaarheid homeopathische geneesmiddelen

Afhankelijk van de potenties geldt een houdbaarheidsperiode van vijf jaar tot vrijwel onbeperkt. De bijsluiter of de toelichting van je homeopathisch behandelaar geeft hierover duidelijkheid.

Geregistreerde geneesmiddelen

Voor alle medicijnen in Nederland geldt een strenge selectie voordat zij mogen worden verkocht. Dit geldt ook voor homeopathische geneesmiddelen. Op de websites van het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) en het Agentschap CBG en Neprofarm staan de lijsten van geregistreerde homeopathische geneesmiddelen vermeld.