Wat is PTSS?

Bij een traumatische ervaring raakt het lichaam in eerste instantie in acute stress. Er is sprake van een doodsbedreigende situatie, waarop het autonome zenuwstelsel reageert door in de bijnier adrenaline aan te maken. Dat hormoon stelt het lichaam in staat sneller te reageren en zich beter te concentreren: de zogenaamde fright-fight-flight-reactie. De afgifte van cortisol, die even daarna op gang komt, zorgt ervoor dat het lichaam na enige tijd zijn balans hervindt en terugkeert naar de ruststand.

Wanneer de traumatische ervaring een patiënt in de greep houdt, en zijn constitutie niet in staat is deze te integreren met reeds aanwezige emoties of ervaringen, dan kan hij daaruit het posttraumatisch stress-syndroom (PTSS) ontwikkelen. Lichamelijk gezien is dan het systeem uit balans dat de verhouding regelt tussen de stressverhogende adrenaline en het temperende cortisol.
Het verschil tussen acute stress en PTSS zit niet alleen in de duur van de symptomen, maar ook in de mate waarin de patiënt zelf in staat is een oplossing te zoeken, bijvoorbeeld bij vrienden, collega's of andere slachtoffers. De traumatische ervaring kan zo schokkend zijn dat ze een intens gevoel van angst teweegbrengt, dat de patiënt belet hulp te vragen. Daarbij kunnen ook andere factoren een rol spelen, zoals een schuldgevoel en andere sociale omstandigheden die het een patiënt bemoeilijken zich kwetsbaar op te stellen.
De hulpvraag van mensen met acute stress laat door deze factoren vaak lang op zich wachten, zodat het probleem zich diep in het onderbewuste kan vestigen. Dit hoeft niet problematisch te zijn: het wegstoppen van problemen is een manier van het lichaam om niet te veel emotionele druk te hoeven voelen. Het onvermogen om de traumatische ervaring te delen, kan echter ook leiden tot een sociaal isolement, dat de problemen alleen maar kan doen vergroten. Mensen die PTSS ontwikkelen, voelen zich vaak lange tijd eenzaam en onbegrepen. Hun onvermogen hun problemen te lijf te gaan, uit zich dan ook vaak in excessief gedrag, zoals geweld en overmatig drank- of drugsgebruik.
Patiënten met PTSS ontwikkelen vaak een overmatige schrikreactie op onverwachte gebeurtenissen of geluiden. Het lichaam staat voortdurend onder spanning, ook al zijn er geen directe omstandigheden die daartoe aanleiding geven. De traumatische ervaring wordt dan opnieuw in de patiënt opgeroepen door herinneringen, dromen of andere prikkels die hij met die ervaring associeert. Dit kan zulke ernstige vormen aannemen, dat het normaal functioneren onmogelijk maakt. Er is vaak sprake van een vicieuze cirkel waarin het afwijkend gedrag van invloed is op gevoelens van onbegrip en hulpeloosheid en andersom.

Lees hier de casus >>zoals verschenen in homeopathie magazine juni 2009 en een algemeen artikel >> over PTSS.

Voor meer informatie kunt u ook naar www.stichtingc2community.nl >>.